Bloed (een beetje), zweet en veel gevloek ging ermee gepaard maar ze is af, en ze mag gezien worden, mijn 'retro Lucy'.
Ik had het patroon al een tijdje op mijn pc staan maar tot voor kort had ik een kragenfobie. Na een hemd voor Jitse en de Julia sweater wil ik nu precies overal een kraag aanzetten... Maar deze liep toch niet van een leien dakje.
Ik ben iemand die graag een stappenplan volgt, papier voor zich heeft, in alles:
als ik kook volg ik altijd strikt het recept, al heb ik het al 100 keer gemaakt,
als ik piano speel (dat moet ik dringend nog eens doen) dan heb ik altijd de partituur voor mij staan (ook al ken ik het rats vanbuiten).
En bij het naaien is dit nu ook zo. Stap voor stap, ben trouwens een autodidact op dat gebied dus moet ik veel zelf uitzoeken.
Het stappenplan van de retro Lucy klopte langs geen kanten: achterpand aan de stofvouw leggen en dan ineens de middenachternaad moeten stikken?? Natuurlijk sloeg ik tilt. Gelukkig kon ik terecht bij de ontwerpster van deze jurk. Bleek dat er eigenlijk een rits in moest. Het woordje 'rits' heb ik nergens teruggevonden in de handleiding...
Nu ja, ze is er, met heel wat schoonheidsfoutjes maar bij de eerste zon zal je ze me zeker zien dragen... Donderdag neem ik ze eens mee naar de naaiclub om wat advies te vragen. Misschien moet ik de kraag toch nog eventjes lostornen en opnieuw doen. Ik werkte met elastische paspel, vandaar dat hij er niet zo strak uitziet...
Maar ik zal ze graag dragen...
Mieke
patroon: retro Lucy van Yoke Overeem
stof en paspel: De Soldeur Kortrijk
gesp: Veritas
