Sunny pants wordt jumpsuit

Ik draag heel graag een jumpsuit, vorig jaar ontdekt.

Toen ik de Sunny Pants uit LMV maakte, zat die niet echt goed aan mijn poep. Dus ik begon er van alles aan te veranderen, zodanig dat hij helemaal niet meer goed zat. En toen kwam ik op het idee er een vierkante lap aan te naaien, ik kon maar proberen, 't was toch voor de vuilbak. Als tailleband nam ik gewoon boordstof.
En ineens had ik een perfecte jumpsuit!
Ja hoor, ik heb hem heel de zomer gedragen...

Maar nu vond ik het tijd voor een chiquere versie. Ik had wat ideeën opgedaan tijdens het shoppen. Een jumpsuit in 2 kleuren leek me wel leuk. Ik had nog zwarte Punta di Roma liggen, ideaal en voor het bovenstuk kocht ik nog lapje stof bij.

Ik vertrok opnieuw van de Sunny Pants. Ondertussen is mijn patroon aangepast en zit die broek als gegoten.
Als bovenstuk gebruikte ik het patroon van de jumpsuit uit My Image, maar dan zonder de mouwen Die twee werden met mekaar verbonden door een stuk boordstof, waar ik vooraf 2 knoopsgaatjes in maakte voor het lint.

En weer ben ik tevreden van het resultaat...

 

 

Mieke

 



stof broek: Punta di Roma De Soldeur

stof bovenpand: De soldeur

patroon broek: Sunny Pants uit La Maison Victor

patroon bovenpand: jumpsuit uit My Image zomer 2015

Jurk met meerdere mogelijkheden...

Tijd om weer eens te bloggen...
Na een deugddoende vakantie ben ik er weer in gevlogen, een paar kilo'tjes bij, dus een maatje meer... patronen worden dus opnieuw overgetekend.

Onlangs had collega Marjan een supermooi jurkje aan, zelfgemaakt. Uiteraard kon ik het niet laten te vragen naar het patroon en ik ging op zoek. Helaas, niet meer te verkrijgen... maar lang leve Naaien voor vriendinnen! Ik deed een oproep en ja hoor, een vriendelijke dame was zo lief mij het boekje op te sturen, gratis en voor niks. Bedankt Carlene!

Eergisteren ging ik meteen aan de slag, de was van de reis moest toch nog drogen dus strijken was nog niet aan de orde.

Na deze foto's naaide ik nog een neep in MR, de mouwen werden losgetornd en opnieuw ingestikt (de fronsjes zaten niet goed), onderkant werd omgezoomd en ik stikte in de zijnaad nog een lusje om de omslag vast te steken. Deze omslag kan ik op verschillende manieren dragen.

Het werd dus een jurk met meerdere mogelijkheden

 

 

Mieke

patroon: Knipmode Special 10/2013 jurk 104

stof: Punta di Roma (Frans Stael)

Lang leve de vingerhoed...

Gebruiken jullie dat dikwijls, een vingerhoed? Ik maar zelden...
Maar vandaag was hij mijn beste vriend. Nee, niet om te naaien, wel om te prikken...

Vorige week werd ik een jaartje ouder en bij ons op school is het de gewoonte om te trakteren. Ik had het lumineus idee om eens een snoeptaart te maken. Nog nooit gedaan (mijn zus deed dat nogal eens voor mij als ik er één nodig had...).
Dus snoep halen, isomoschijven zoeken, een voorraadje tandenstokers aanleggen en beginnen.

Na 5 snoepen geprikt te hebben, had ik bijna geen vingers meer over dus haalde ik nog eens mijn vingerhoed boven. Ewel, ideaal voor dit werkje ;-)

En raar maar waar, hier vergat ik mijn labeltje niet. Helaas vergat ik een foto te nemen maar dit is het resultaat geworden nog zonder label:

Straks ga ik naar het verjaardagsfeest van mijn metekind Fran, dus voor haar maakte ik er ook één:

Heb precies de smaak te pakken... nie raar zeker dat ik nu tandpijn heb??

Mieke

 

 

Retro Lucy

Twee weken ben ik eraan bezig geweest (wat lang is voor mij...).
Bloed (een beetje), zweet en veel gevloek ging ermee gepaard maar ze is af, en ze mag gezien worden, mijn 'retro Lucy'.

Ik had het patroon al een tijdje op mijn pc staan maar tot voor kort had ik een kragenfobie. Na een hemd voor Jitse en de Julia sweater wil ik nu precies overal een kraag aanzetten... Maar deze liep toch niet van een leien dakje.

Ik ben iemand die graag een stappenplan volgt, papier voor zich heeft, in alles:
als ik kook volg ik altijd strikt het recept, al heb ik het al 100 keer gemaakt,
als ik piano speel (dat moet ik dringend nog eens doen) dan heb ik altijd de partituur voor mij staan (ook al ken ik het rats vanbuiten).
En bij het naaien is dit nu ook zo. Stap voor stap, ben trouwens een autodidact op dat gebied dus moet ik veel zelf uitzoeken.

Het stappenplan van de retro Lucy klopte langs geen kanten: achterpand aan de stofvouw leggen en dan ineens de middenachternaad moeten stikken?? Natuurlijk sloeg ik tilt. Gelukkig kon ik terecht bij de ontwerpster van deze jurk. Bleek dat er eigenlijk een rits in moest. Het woordje 'rits' heb ik nergens teruggevonden in de handleiding...

Nu ja, ze is er, met heel wat schoonheidsfoutjes maar bij de eerste zon zal je ze me zeker zien dragen... Donderdag neem ik ze eens mee naar de naaiclub om wat advies te vragen. Misschien moet ik de kraag toch nog eventjes lostornen en opnieuw doen. Ik werkte met elastische paspel, vandaar dat hij er niet zo strak uitziet...

We zien wel, even laten hangen op mijn paspop...

Maar ik zal ze graag dragen...

 

Mieke

patroon: retro Lucy van Yoke Overeem

stof en paspel: De Soldeur Kortrijk

gesp: Veritas

Voor de vuilbak? Of toch niet?

't Is gebeurd!
Lang geleden maar 't moest er nog ne keer van komen hé...

Ik wou gisteren nog eens de tuniek Marion maken uit het boek Naai je eigen collectie. Had er al een paar gemaakt dus een fluitje van een cent. Ja, tot ik er mijn halsboordje had aangezet. Zo flubberen, nog nooit meegemaakt! Ik heb hem daar gesmeten...

Vanmorgen nam ik hem toch nog even terug, begon vol goede moed het halsboordje los te tornen. Ja man, na een kwartier was ik 3cm ver. Gestikt met een stretchsteek, spanning te hoog, steeklengte te klein... m.a.w. ik geraakte er langs geen kanten door.

En bij een potje koffie had ik ineens een geniaal idee: ik maak er een rok van. Wat niet baat, niet schaad...

Ik knipte de tuniek in stukken: onderste deel wordt de rok, middelste tailleband en het bovenstuk vliegt in de verkleedkoffer. Wie weet moeten mijn kinderen ooit nog eens zot doen...

En ja hoor, 'k heb hem al aan, mijn nieuwe rok. Super toch?

Mieke

patroon: tuniek Marion wordt rok

patroon trui: Marion uit Naai je eigen collectie (korte versie)

stof: Punta di Roma - Stoffenspektakel

Betty

Ik ben nogal fan van de ontwerpen van Yoke Overeem. Vorig jaar maakte ik de Iene-Miene en Anaïs, dit keer werd het tijd voor Betty.

Ik maakte een testversie in een goedkoop stofje (4€/m) van het stoffenspektakel. Durfde niet echt te proberen in de definitieve stof...

Even een gepuzzel om alles eruit te krijgen want ik had maar 1.5m. En ja hoor, het gelukt!

Even gesukkeld met de kraag,

het beleg bleef niet goed zitten maar dit is ondertussen opgelost

paspel stak ik in de mouw

wegens tekort aan paspel naaide ik de zoom gewoon om met een tweelingnaald

de flapjes liet ik weg

knoopjes erop

en zie, het zit als gegoten én ik heb er weer een jurkje bij (wat echt niet de bedoeling was...).

 

 

Mijn volgende wordt de retro Lucy...

 

 

Mieke

 

 

patroon: "Betty" van Yoke Overeem - groep Handwerk

stof: stevige tricot Stoffenspektakel

paspel: De Soldeur

knoopjes: Veritas

fotograaf: Jitse ;-)

Nog van dat...

Al een tijdje zag ik hele mooie hemdjes passeren op fb. En altijd maar denken: "dat is nog veel te moeilijk voor mij"... Maar ineens voelde ik de drang om dat toch maar eens te proberen.
Ik ging op zoek naar een patroon en vond de Burda 7045.
Samen met Jitse koos ik op de webshop van Eekhoorntjesland een stofje van Soft Cactus, ideaal hiervoor: voelt zacht aan, is licht voor in de zomer én goedkoop.

En dan beginnen: patroon overnemen, stof knippen en alles in mekaar steken. Ik vergelijk dat met een Ikea-kast in mekaar steken: alle delen sorteren en netjes het stappenplan volgen. Voordeel: bij het naaien heb je geen delen (lees schroeven) over ;-)

Ik had wat schrik van de kraag, moet toch wel perfect zitten

Knoopsgaten en ik zijn ook geen beste vrienden. Mijn oude Brother lijkt dat ook niet zo goed te kunnen maar met de tip "gebruik mat plakband" zitten ze perfect

Jitse wou graag oranje knopen, die ik moest vastnaaien met blauwe stikzijde (ja, hij weet wat hij wil...)

 

nog mijn labelke erop

en ziehier het volledige resultaat:

Hij zei: "wauw mama, dat zit goed, maak er maar nog"...
Dat zegt genoeg hé...

Mieke

stof: Soft Cactus van Eekhoorntjesland

patroon: burda 7045

knopen: Veritas

Schakelkettingsjakos

Tja, ik moet het jullie niet meer vertellen zeker? Ik heb een zwak voor sjakossen. Vroeger riepen ze in de winkel altijd naar me "koop me, koop me". Nu doen ze dat niet meer maar zeggen ze wel "maak me na, maak me na". En zo geschied.

Al een hele tijd geleden zag ik een prachtige sjakos, veel te duur naar mijn goesting dus ik kocht ze niet. Maar de vorm van de flap had ik opgeslagen in mijn hoofd. Misschien, ooit, wie weet maak ik ze eens na.

Momenteel heb ik mezelf een stoffenkoopstop opgelegd en ben ik bezig mijn restjes op te werken.
Ik had nog een restje nepleer liggen dat ik vorig jaar kocht op het stoffenspektakel. 9€ voor een meter, dat kon ik toen niet laten liggen.
Ik maakte er al deze handtas mee voor Janne

Ik had nog wat over, dus ideaal om mee te experimenteren.

Als binnenstof gebruikte ik een lapje van de Action

Doordat ik leer tekort had voor een hengsel, deed ik een oproep hoe ik dit kon oplossen. En telkens kreeg ik een melding: "schakelketting", "wordt mooi", "is in deze zomer".

Dus deze morgen ging ik naar een doe het zelf zaak en vond wat ik zocht.

Amai, zoveel keuze. Maar toen ik aan de verkoper vroeg hoe ik dit het best kon bevestigen aan mijn sjakos, keek die wel héél bedenkelijk. Hij kon er dan ook geen antwoord op geven. Die dacht zeker...
Maar zoals altijd, ik trok mijn plan en vond haakjes die ik wel kon proberen.

Nog mijn knoopjes erop

en ik kan vanavond op stap met een nieuwe sjakos ;-)

Mieke