"maar eigenlijk zie ik je jurk niet zo graag..."

Ik schrok wel een beetje van die zin. Ben dan ook een echte vrouw zeker? Een man die zegt dat je er niet zo mooi uit ziet... maar ieder zijn mening natuurlijk. En dat weet ik nu ook weer: mijn vriend ziet niet graag zwart. Dan ga ik daar een beetje rekening mee houden hé ;-)

Het was trouwens voor de eerste keer dat we wat wrevel hadden in onze relatie. We zijn nu ongeveer een jaar samen, onze beide echtgenotes (lees: grote liefdes) zijn overleden maar we zijn een goeie occasie-partner voor mekaar... Dus onze liefde is nog pril en we zijn nog volop in de fase van "mekaar leren kennen"...

Maar ik was wel van plan dit jurkje aan te trekken voor het trouwfeest van mijn buurmeisje vandaag

Iets anders dan maar, vond weer geen geschikt jurkje en had zin om te naaien. Voelde me eigenlijk niet goed maar ik moet maar aan 1 zin denken die Hans dikwijls zei tegen mij: "Mie, als ik er niet meer ben, je kop niet laten hangen hé, maak nog iets van je leven, blijf niet te lang alleen en geniet..."

Dus ging ik toch aan de slag. Een ideaal moment om verder te werken aan de "Brooke" van Rosie & me. Patroon was al uitgetekend, stof geknipt maar toch bang om eraan verder te werken.
Ik kocht het stofje vorig jaar en had er eigenlijk veel voor betaald. Dus bang dat het voor de vuilbak zou zijn.

Ik bleef er rustig bij, op tijd wat in de zetel om te rusten...

Even twijfel of ik er de striklinten wel zou aanhangen maar uiteindelijk beslist het niet te doen.

Wat stress voor mijn blinde rits, maar dankzij Natascha, die mij nog eens in een workshop de techniek leerde, zit ze er perfect in.

Ook de kraag was een beetje moeilijk, had dit nog nooit afgewerkt met biais, ook nog nooit ergens geleerd maar toch goed gelukt.

En dan werkte ik dan maar ook de armsgaten af met biais i.p.v beleg.

Witte knoopjes erop

en klaar...

Het is ondertussen goedgekeurd!

Iedereen content dus...

Heb het gevoel nu alles aan te kunnen, als ik zo'n jurk kan maken zonder amper naailes gevolgd te hebben. Mijn zelfvertrouwen is weer opgekrikt...

Mieke

patroon: "Brooke" Rosie & me

Stof: Trifolium Wervik

Oud, ouder, oudst... én een give-away

Soms vragen mensen mij of ik een speciale naaimachine heb om mijn tassen en zo te maken.
Nee hoor, mijn Brotherke van 23 jaar oud doet het nog (bijna) perfect. Enkele ouderdomsverschijnselen maar het lukt nog.

Mijn spaarpot voor een nieuwe raakt momenteel niet gevuld maar dat komt nog...

En ik die dacht dat ik een oude machine had... Vandaag is gebleken van niet.

Samen met Isa probeerde ik de 30 jaar oude naaimachine van haar mama aan de praat te krijgen.

Alles lukte behalve het spoeltje opwinden. Toen ik mijn vraag postte in de FB-groep Naaien voor vriendinnen, was het probleem al na een kwartiertje opgelost. Zalig hé...

Maar vandaag kon ik eindelijk hét ideale bijzettafeltje, waar ik al heel lang naar op zoek was, in mijn living plaatsen.
Een pareltje, niet?

 

En wat zie ik nu? Ik ben ondertussen een jaar aan het bloggen, heb 154 volgers én de kaap van 50000 pageviews bereikt.
Daar hoort natuurlijk een give-away bij.

De winnaar krijgt van mij een tas zoals deze

Wat moet je doen?
Noteer hieronder in de reacties waarom je mijn blogberichtjes leest of volgt én je keuze van stoffencombinatie (= imitatieleder + canvas).

Een onschuldige kinderhand (zal wel mijn 17-jarige zoon zijn...) zal op 1 september een winnaar trekken.

Veel succes!

Mieke

Tas à l'improviste...

Straks begint het nieuwe schooljaar weer maar in de laatste weken van augustus starten leerkrachten al met voorbereidingen: klusjes op school, personeelsvergadering,...

Voor die personeelsvergadering vind ik het handig een tas bij te hebben. Je krijgt een hoop papieren, handig als je ze even kan wegbergen.
Maar voor mij moet het nogal juist zijn, niet gelijk welke tas is goed: mijn nieuwe boekentas is te groot,

mijn handtas te klein,...

dus maakte ik een tas op maat, ééntje waar perfect een map in past.

Het patroon tekende ik zelf, alhoewel, patroon, gewoon 2 rechthoeken. Heel simpel eigenlijk...

Voor de onderkant werkte ik met imitatieleder, bovenkant is stevige canvas.

Als versteviging gebruikte ik Decovil... nooit meer, keren is bijna onmogelijk.
Maar, niet gaan bestaat niet dus na veel getrek en gevloek is het mij toch gelukt.

Ik ben er alvast klaar voor...

Tja, en als (hand)tassen-verslaafde schreef ik me ondertussen in voor een jaarcursus "handtassen maken"...

Mieke

patroon: zelfgetekend - afmetingen 46 (29+17)  x 34 

stof: canvas Ikea en imitatieleder De Stoffenstraat

and the winner is...

Welgeteld 16 mensen vonden het juiste antwoord

mijn zoon (17) wou met plezier "onschuldige kinderhand" zijn

And the winner is:

 

Proficiat!!!

Je mag binnenkort dit pakketje stofjes van mij verwachten:
- 2m groene wol, ideaal voor een jasje
- 1m rose gebreide wol
- 1m beige canvas
- 1m zijde

Op naar de 50.000 pageviews, dan doe ik weer een give-away ;-)

Mieke

GSM-portemonnee

Zag van de week een heel leuk gsm-hoesje passeren in de naaigroep.

En wat doet Mie dan?
Juist: foto'ke opslaan, heel goed bekijken en uitproberen...

Voor het patroon vertrok ik van deze handleiding maar uiteraard moest ik de afmetingen aanpassen aan mijn gsm. Heb toch wat moeten zoeken, opnieuw meten, nog eens meten, stikken en terug lostornen,...
niet helemaal zoals op de foto, iets eenvoudiger maar uiteindelijk ben ik tevreden met het resultaat.

Ik zette er wel nog 2 kamsnaps op, zodat hij niet helemaal zou openvallen

Ideaal om mee te nemen in een clutch...

Mieke

stof: De Soldeur

nepleer: De Stoffenstraat

Schatten op zolder

En dan ineens mag je iets doen waar je alleen maar kan van dromen...

Mijn vriend zijn schoonma (86) had tot 1980 een gerenomeerde stoffenzaak in...
Zij en haar zussen naaiden haute couture en verkochten alleen kwaliteitsstoffen. Tot enkele maanden geleden woonde één van haar zussen nog in het pand, helaas is ze onlangs overleden. De woning wordt nu leeggemaakt.

En ik mocht mee naar de zolder, niet evident voor haar, wetende dat haar dochter overleden is en ik nu een relatie heb met haar schoonzoon...
en wetende dat niet zomaar iedereen mee mag naar boven...
Dus ik in mijn nopjes natuurlijk!

Ik kon mijn ogen niet geloven, alle rollen mooi verpakt in lakens, al 35 jaar...

P-A-R-E-L-T-J-E-S!!!!

"Neem maar mee wat je wilt" zei ze ineens, "de rest gaat naar een naaischool in Oekraïne".
Toen ik de prijzen bekeek viel ik bijna achterover: 1400 fr/m, toen in die tijd, wat zou dat nu kosten??

Anderhalf uur bekeek ik samen met haar àlle rollen en dit is mijn buit:

prachtige wollen stoffen om jasjes te maken

voering

canvas

stof voor lange broeken

tricot voor een retrojurk

en dit ken ik niet, ben al de naam vergeten, maar hier ga ik zeker iets moois kunnen mee maken

En weet je wat daar ook stond? Echte industriële singers!
"Wil je er één hebben?" Maar ik durfde niet meer, had al zoveel gekregen.
Mmm, mijn vriend zal morgen toch nog eens bellen, wie weet, goh, dat zou hier mooi staan...

En weet je, ik had mijn kersenjurk aan die ik deze voormiddag ineen stak. Ze vond hem super en dit voor een beroepsnaaister. (en met meer dan 300 likes hoef ik nu zeker niet meer te twijfelen...)

Er is er hier ééntje supertrots ;-)

Daarom doe ik een give-away: wie tegen zondagavond (23/08) weet waar deze stoffenwinkel zich bevindt (stad én straatnaam), maakt kans om een stofje te winnen uit mijn buit.
Je antwoord mag je laten weten door mij een pb te sturen of hieronder te noteren bij de opmerkingen (deze zijn onzichtbaar voor anderen...)

Go go go!!

p.s. voor wie het antwoord weet, mag ik vragen deze mensen met rust te laten? Voor hen is het emotioneel heel zwaar afscheid te moeten nemen van iets wat ze koesterden.  De meeste stofjes zijn al weg, de rest vertrekt morgen naar Oekraïne. Het heeft dus geen zin meer daar langs te gaan...

Mieke