Ondertussen maakte ik al de Chloë-jas en de Hope-Cardigan, beide uit LMV.
Zaterdagavond, toen we gezellig zaten te tafelen, kreeg Joost rond een uur of 22u ineens telefoon. Zijn schoonmama (moeder van zijn overleden vrouw), of ik zin had om nog een laatste keer te gaan snuisteren in de stofjes. Tja, wat denk je? Aan mij moet je dat geen 2 keer vragen hé.
Dus zondagavond gingen we langs. Ik had speciaal mijn Chloë aangetrokken. Toen Cécile de deur opendeed, was ze toch wel ontroerd toen ze zag dat ik de stofjes effectief ook gebruikte.
Goed, dus begonnen we weer alle lakens open te vouwen. Ja, alle stofjes zaten netjes verpakt in lakens. Na 35 jaar is daar nog niets aan.
En opnieuw P-A-R-E-L-T-J-E-S! Stofjes waar ik de vorige keer nog geen toegang voor kreeg, waren nu allemaal voor mij bestemd. Mijn koffer zat helemaal vol.
Ik laat jullie even meegenieten. Er zit vanalles bij:
wol voor rokjes of jasjes
zijde
Ondertussen heb ik alles wat gesorteerd en kan ik patroontjes beginnen zoeken...
Stof tot nadenken dus... en dan werk aan de winkel ;-)
Mieke
gelukzak!!! Er zitten idd ferme parels tussen. Je zult binnenkort weer stralen in een nieuwe outfit!
BeantwoordenVerwijderenEigenlijk niet te geloven dat die stofjes na al die jaren nog zo goed mooi zijn. Daar hebben ze echt zorg voor gedragen.
BeantwoordenVerwijderenAmai, wat een cadeau! Mooie stofjes!
BeantwoordenVerwijderenWat ben jij toch een gelukzak! :)
BeantwoordenVerwijderenEcht, super geweldig zo'n schatten op zolder. En zomaar gekregen, helemaal waw! Dat worden weer prachtige creaties :)
BeantwoordenVerwijderen